KOBIETY I MĘŻCZYŹNI - CZYLI DWIE PŁCIE FUNKCJONUJĄCE W DWÓCH RÓŻNYCH ŚWIATACH

"Pewien mężczyzna poproszony o to, by okazał swojej partnerce więcej uczuć, umył jej samochód" A.Moir , D.Jessel „Płeć mózgu"

Pomiędzy kobietami i mężczyznami istnieją nie tylko różnice w zakresie anatomii i funkcji prokreacyjnych. Różnią się oni także wyposażeniem: anatomicznym, percepcyjnym, poznawczym i emocjonalnym.

Mózg mężczyzny, w porównaniu do mózgu kobiety, jest bardziej wydajnie zorganizowany. Ma to na celu przetwarzanie informacji wzrokowych i przestrzennych. Przystosowany jest on także do myślenia matematycznego. Dzięki temu, że wyżej wymienione umiejętności są rozwinięte na wysokim poziomie, mężczyźni mogą odwoływać się do nich w swoim stosunku do świata, analizując go oraz teoretyzując. Kobiety są natomiast bardziej wrażliwe emocjonalnie od mężczyzn. Więcej dla nich znaczy to co widzą, słyszą i odczuwają. Stąd też na przykład panie częściej płaczą od panów. Jest to spowodowane tym, że dociera do nich większa liczba sygnałów o zabarwieniu emocjonalnym, na które mocniej reagują i przez co wyrażają swoje uczucia w taki sposób, a nie inny.

Również kobieca i męska wizja świata różni się między sobą. Zarówno mężczyźni jak i kobiety „patrzą na świat” poprzez pryzmat własnej płciowości. Kobieca wizja świata oparta jest przede wszystkim na ludziach i stosunkach z nimi. Panie uważane są za „specjalistki” od więzi społecznych, ponieważ lepiej wyczuwają motywy ludzkich zachowań. Męska wizja świata oparta jest natomiast na przedmiotach. Dzięki temu wiele sytuacji i zjawisk panowie odbierają w sposób bardziej bezosobowy, a ich spojrzenie na świat jest bardziej abstrakcyjne.

Rozmiar różnic między kobietami i mężczyznami jest ogromny. Jedną z nich stanowią odmienne wzory zachowań seksualnych dla obu płci. Jak powszechnie wiadomo, ośrodkiem seksu jest w znacznym stopniu mózg. U kobiety aktowi seksualnemu zawsze towarzyszy przeżywanie silnych emocji. Za to męski model mózgu wygląda tak, jak gdyby zawierał specjalną szafkę katalogową na seks, która jest całkowicie oddzielona od emocji. Mężczyźni traktują seks w sposób bardziej przedmiotowy – ich głównym celem jest zaspokojenie seksualne. W przeciwieństwie do nich, kobiety szukają w akcie miłosnym zaspokojenia potrzeby bliskości, czułości, intymności oraz uczucia. Seks sam w sobie nie stanowi da nich tak dużej atrakcji jak dla mężczyzny.

Różnice płci ujawniają się także w tworzonych przez nas wspólnych związkach i często stanowią przyczynę konfliktów pomiędzy partnerami. Tak samo jak dla kobiety, tak i dla mężczyzny związek musi polegać na spełnieniu trzech aspektów:
a) bliskości emocjonalnej,
b) przekonaniu o pierwszorzędnym znaczeniu dla partnera,
c) seksualności.
Różnice widoczne są już w pierwszym aspekcie. Kobiety w związku dążą do bliskości emocjonalnej poprzez rozmowę i zwierzenia, mężczyźni natomiast poprzez działanie. Mężczyźni wolą okazywać uczucia w sposób czynny, kobiety natomiast wolą o uczuciach mówić. Każde z partnerów posiada inny styl komunikowania się: mężczyźni preferują informowanie, kobiety – porozumienie. Choć partnerzy mają podobne cele, nie osiągają zgody, ponieważ:
1) wykorzystują różne strategie osiągania celów,
2) porozumiewanie się ich utrudnione jest przez wysyłanie sprzecznych komunikatów
3) ukryte komunikaty są źle interpretowane.
Tym sposobem jeden z partnerów może odebrać informację, której drugi partner wcale
nie zamierzał wysłać. Przykładowo, gdy mężczyzna kupuje kobiecie w prezencie karnet na siłownię, ta może to uznać za sugestię, aby popracowała nad swoją sylwetką. Należy tu także wspomnieć o grach stosowanych w związkach, w celu osiągnięcia jakichś korzyści. Partnerki często wykorzystują seks jako sposób manipulowania partnerem – nagradzanie go wspaniałą nocą lub karzą przedłużającą się migreną.

Zła komunikacja między partnerami powoduje, że nie są oni całkowicie szczerzy w ujawnianiu swych potrzeb, uczuć, oczekiwań. Jednocześnie wielu z nich żywi błędne przekonanie, iż jeśli partner kocha, to powinien się domyśleć, czego jemu potrzebuję. Takie myślenie jest bardzo zwodnicze!

Mężczyźni mogą nabyć umiejętność dzielenia się uczuciami i zwierzania, które uważane są za domeną kobiet. Jednak demonstrujące te zdolności mogą czuć się niezręcznie, ponieważ w większości przypadków będą uznawani za „mięczaków”.

Podsumowując – należy zaznaczyć, iż wzajemne zrozumienie i zaakceptowanie swoich odmienności stanowi podstawowy krok do sukcesu w stosunkach damsko-męskich. To że kobiety i mężczyzn śmieją się z innych rzeczy, że mają inne biologicznie uwarunkowane
spojrzenie na świat, na związki oraz seks, nie powinno już nikogo dziwić. Nasze komplementarne odmienności powinny być traktowane jako atut każdego z nas, zamiast, jak nieraz bywa, stanowić przedmiot sporów i wzajemnych pretensji. Zrozumienie, że nasze słabe strony są silnymi stronami partnera przeciwnej płci, stanowi podstawę udanego związku.